Założyciel prosił, byśmy każdego dnia stawiali się w Jego szkole: ulegli wobec Jego
słowa
i posłuszni woli Ojca, który pragnie ukształtować w nas Jezusa.
Pragniemy
z Niego czerpać
siły
duchowe i fizyczne. Dlatego oprócz innych modlitw
i praktyk pobożnościowych,
każda paulistka i każdy
paulista spędzić powinni przynajmniej
godzinę dziennie u stóp
Jezusa
Eucharystycznego.
Od Niego – Mistrza i Pasterza – uczymy się jak i co mamy robić, aby głosić Go światu
i stawać się jak Apostoł Paweł wszystkim dla wszystkich.
Trwając przed Jezusem
utajonym w Najświętszym Sakramencie uczymy się rozumieć sens historii i odczytywać znaki czasu. Rozważamy słowo Boże, aby pomogło nam w rozpoznawaniu znaczenia
zdarzeń z obecnych czasów i prowadziło nas w pełnieniu woli Bożej w życiu, w naszej
konkretnej sytuacji społecznej i przy pomocy wszystkich dostępnych środków.
We
wszystkich kaplicach paulińskich zapisane są słowa, które ks. Alberione usłyszał we śnie
od Jezusa Mistrza:
„Nolite timere. Ego vobiscum sum. Ab hinc illuminare volo.
Cor poenitens tenete”
„Nie lękajcie się. Ja jestem z wami.
Stąd chcę
oświecać (odnosząszące się do
Tabernakulum).
Nieustannie się nawracajcie”
W sztuce: Pantokrator, to wyobrażenie Chrystusa jako władcy Wszechświata, zwykle
z księgą w ręku oraz w geście nauczania, zasiadającego na tronie, jako władca i jako
nauczający - Mistrz).
Wizerunek Jezusa Mistrza według projektu naszego Założyciela inspirowany jest ikonami Jezusa Pantokratora (Pantokrator z języka greckiego oznacza kogoś, kto ma wpływ na wszystko, co się dzieje, stanowiącego prawa, wszechmocnego pana świata). Przedstawia Jezusa Zmartwychwstałego o czym świadczą
rany wyraźnie widoczne na dłoniach
i stopach. Jest to Jezus nauczający,
w pozycji stojącej, na tle krzyża. Zdaje się kroczyć po kuli ziemskiej, którą ma
pod
stopami. Przed światłem
bijącym od Niego rozstępują się ciemności i chmury naszej
niewiedzy, by ustąpić
miejsca nowemu dniowi, w którym Jezus zostanie rozpoznany
i przyjęty jako Mistrz
i Nauczyciel wszystkich ludzi. W lewej ręce trzyma, opartą na
piersi, otwartą księgę
Biblii świadczącą,
że On jest Drogą, Prawdą
i Życiem
(Ego sum Via, Veritas et Vita).
Prawą ręką wykonuje gest zabierającego głos (trzy pierwsze palce wyprostowane,
dwa następne zgięte). Jezus pragnie, by go słuchano i naśladowano jako jedynego
Mistrza, gdyż On jest jedyną Drogą prowadzącą do Ojca, Prawdą objawiającą Go światu oraz
prawdziwym Życiem.

|