 |
||||
| APOSTOLSTWO | ||||
Filmy, które oglądamy pozostają w nas, poruszają nasz umysł, wyobraźnię. Pozwalają nam marzyć, są okazją do dyskusji, refleksji, a także modlitwy.
W niewielkim i ubogim Nazaret, nękanym przez poborców królewskich i cesarskich, żyje pełna wdzięku młoda dziewczyna. Jej dzieciństwo i czas dorastania nierozerwalnie związane są z pracą na własne utrzymanie i pomocą rodzicom w zapłaceniu wysokich podatków. Dziewczynie na imię Maryja. Jest ona córką Joachima i Anny, prostych ludzi, ciężko pracujących na roli. Rodzice, by zapewnić jej lepszą przyszłość i wykarmić liczną rodzinę, przyrzekają jej rękę Józefowi. Ten młody mężczyzna, pochodzący z Betlejem wyróżnia się prawością i wielką wrażliwością na drugiego człowieka. Podczas trwających przygotowań do zamieszkania w domu małżonka, dochodzi do niespodziewanego spotkania i jedynej
w swym rodzaju propozycji. Anioł zwiastuje Maryi wolę Boga: pocznie dziecko, syna Bożego, który zmieni świat. Zaskoczona i zaniepokojona Maryja udaje się do swej kuzynki Elżbiety, która w podeszłym wieku oczekuje narodzin syna. Gdy młoda kobieta wraca do domu, mieszkańcy Nazaretu ze zdziwieniem odkrywają widoczną już ciążę. Józef przyznaje się do ojcostwa i uznaje dziecko Maryi za swoje. Jednocześnie wybawia poślubioną sobie kobietę od kary ukamienowania. Gdy król Herod ogłasza spis ludności, dla Maryi i Józefa rozpoczyna się długa i męcząca podróż w kierunku Betlejem, gdzie na świat przyjdzie Jezus i gdzie „Bóg przyjmie ciało”.
Eric Darnell i Tom McGrath stworzyli sympatyczną kreskówkę, której głównymi bohaterami uczynili niecodzienną grupę przyjaciół, zamieszkującą ZOO w nowojorskim Central Parku. Niekwestionowanie główną atrakcją i królem tej miejskiej dżungli był Lew Alex. Wraz ze swymi przyjaciółmi: Zebrą Marty'm, Żyrafą Melmanen oraz Hipopotamicą Glorią całe życie spędzili w błogiej niewoli. Życie upływało im na zajadaniu się smakołykami i rozkoszowaniu widokami parku, przerywanymi godzinami pracy, czyli nieustannym pokazywaniu swych wdzięków przychodzącym „szczeniętom gatunku ludzkiego”. Lecz Marty od dłuższego czasu pielęgnował w sobie ciekawość nieznanego mu dotąd świata wolności.
W końcu dał się jej ponieść i przy pomocy pingwinów uciekł z ogrodu zoologicznego, do którego zamierzał powrócić przed nastaniem ranka. W środku nocy Alex, Melman i Gloria zauważyli zniknięcie przyjaciela
i postanowili wymknąć się z ZOO i sprowadzić Zebrę z powrotem do domu, zanim ktokolwiek zauważyłby ich zniknięcie.
Film, ma charakter wspomnień snutych przez głównych bohaterów: Pierre’a Marhange i Pépinota.
Poznajemy ich gdy są oni starszymi panami, byłymi wychowankami domu poprawczego.
Pépinot, który przywozi ze sobą dziennik spisany przez dawnego nauczyciela muzyki, odwiedza znanego dyrygenta orkiestry symfonicznej, Pierre’a Marhange. Czytając zapiski nauczyciela, wprowadzają nas w historię ich życia i minione czasy dzieciństwa spędzonego w ponurym zamczysku. Dowiadujemy się także
o historii życia człowieka, którego pojawienie się w murach poprawczaka, tak bardzo odmieniło życie wychowanków tej instytucji.
Zimą 1949 roku, do ośrodka przybył Clément Mathieu, bezrobotny nauczyciel muzyki, który przyjął w nim posadę wychowawcy. Od pierwszego dnia doświadcza on na własnej skórze złości ze strony chłopców, przezwany zostaje przez uczniów „glaca” lub „łysol”. Wychowankowie są tyleż hałaśliwi, co niesubordynowani. Krok po kroku nowy nauczyciel stara się przełamywać lody i zapanować nad grupą podopiecznych, by w końcu przeprowadzić na nich swoisty „eksperyment” – werbuje ich do chóru...
W swym filmie reżyser Paul Feig, opowiada nam historie z lat 50. ubiegłego wieku. Jest to historia dwunastoletniego Dawida. Jako kilkuletnie dziecko trafia z rodzicami do komunistycznego obozu pracy
w Bułgarii. Wraz z matką zostają oddzieleni od męża i ojca. Później, w dramatycznych okolicznościach, zostaje odebrany także i matce. Pozostaje jednak w obozie pracy pośród dorosłych mężczyzn.
Tu dorasta w całkowitej izolacji od świata zewnętrznego, a jedynym źródłem informacji o życiu poza murami jest jego dorosły przyjaciel Johannes. Pewnego dnia Dawid ucieka z obozu. Na drogę dostaje szmacianą torbę, w której znajduje kompas, pół bochenka chleba i tajemniczą zapieczętowaną kopertę. Zostaje mu także nakazane pilne strzeżenie jej. Jeśli koperta zostanie otwarta na terenie Bułgarii,
to Dawid zostanie natychmiast odesłany do obozu. Nie wolno mu także samemu otwierać koperty.
Ma dotrzeć do Kopenhagi, a tam już wszystko się wyjaśni. W czasie tej niezwykłej podróży na spotkanie
z przeznaczeniem, chłopiec odkrywa zupełnie nowy świat. Po raz pierwszy dowiaduje się, co to jest wolność, odwaga, radość.
Rok 1938, trwa Wielki Kryzys. Trzech ludzi, których łączy miłość do koni i przegrane życie, poświęca się trenowaniu konia wyścigowego – tytułowego Seabiscuita – nieuważanego nigdy dotąd za kandydata na czempiona. Były milioner, a teraz bankrut – Charles Howard (Jeff Bridges) postarzały, cierpiący na postępujący artretyzm kowboj – Tom Smith (Chris Cooper)
i dżokej, nie dość, że ciężki, to niewidzący na jedno oko
– Johnny „Red” Pollard (Tobey Maguire). Mimo ogarniającego ich zwątpienia, przezwyciężają słabości, dążąc do wspólnego celu. Tym celem jest nie tylko zwycięstwo w prestiżowych zawodach, ale także zachowanie szacunku dla samych siebie.
Dogville
Dogville to bez wątpienia jedno z najoryginalniejszych europejskich przedsięwzięć filmowych ostatnich lat. Lars von Trier zgromadził na planie wyśmienitą obsadę. Udział wzięli m.in. Lauren Bacall (Prêt-à-Porter), Ben Gazzara (Big Lebowski), James Caan (Ojciec chrzestny), a także Chloë Sevigny (Dzieciaki), Jeremy Davies (Szeregowiec Ryan), Paul Bettany (Piękny umysł). Natomiast w głównej roli wystąpiła Nicole. Tak doborowa stawka aktorska w połączeniu z niezwykłym pomysłem inscenizacyjnym reżysera zaowocowała fascynującym obrazem, będącym przenikliwym studium ludzkiej natury. To uniwersalna opowieść o tym, jak dobro może łatwo przerodzić się w zło.
To opis rodzinnej odysei, widzianej oczami dorastającej dziewczynki. Jakkolwiek pewne elementy tej opowieści nasuwają skojarzenia z filmem i powieściąKaren Blixen "Pożegnanie z Afryką", Caroline Link nie idzie śladem ani Blixen, ani tym bardziej twórców filmu. W jej ujęciu Czarny Ląd nie jest przestrzenią dla romantycznej przygody, to dość osobliwe miejsce zesłania. Ojciec rodziny, na użytek filmu noszący nazwisko Walter Redlich, trafił do Kenii w wyniku młodzieńczej fascynacji, która uleciała wraz z pierwszym atakiem malarii. Praca zarządcy cudzej farmy dla kogoś, kto nie jest z urodzenia rolnikiem i na dodatek nie zna miejscowych obyczajów (co staje się zarzewiem nieporozumień i konfliktów), jest mordęgą, której jednak dzielnie stawia czoło. Rozczarowanie pogłębia dodatkowo stosunek białego otoczenia: z chwilą wybuchu wojny w Europie brytyjska administracja Kenii zarządza internowanie Niemców, nie zastanawiając się, kto wśród nich jest wrogiem a kto uchodźcą.
Film opowiada o losach Anioła Giordano (Krzysztof Globisz), który za zbyt częste kontakty z ludźmi w Czyścu, fascynację rock and rollem i w ogóle skandaliczne jak na anioła prowadzenie się w Niebie zostaje zesłany na Ziemię, gdzie ma pomagać ludziom, czyniąc codziennie choć jeden dobry uczynek. Pod okiem najlepszych nauczycieli przechodzi konieczny trening i wyrusza na Ziemię. Jednak w wyniku intrygi zamiast trafić do Hollandii, Giordano ląduje pod Krakowem.
W oczekiwaniu na przerzut do "kraju tulipanów" poznaje miasto
i ludzi. Klimat i atmosfera miejsca tak go oczarowują, że
w ro-zmowie z "Górą" deklaruje chęć pozostania tam, gdzie jest. Spotkany w parku kloszard (Jerzy Trela) pomaga aniołowi znaleźć nocleg. Dzięki niemu Giordano poznaje Hankę
- dziew-czynę samotnie wychowującą dziecko, która zarabia na życie sprzedając kiełbaski na jednej z krakowskich ulic. Giordano dzielnie wspiera Hankę, a ona, mimo iż ma go za dziwaka, nabiera do niego zaufania i pozwala mu zostać dłużej.
"Fakty i akty" to opowieść o pewnym niezwykłym przedsięwzięciu. Dochodzi bowiem w Białym Domu do skandalu, w który wmieszany jest sam Prezydent. Bohaterem filmu jest Conrad Brean (Robert De Niro) doradca i wysoki urzędnik Białego Domu, którego zadaniem będzie zatuszowanie seksualnych wyczynów Prezydenta w przededniu wyborów. Kiedy konieczne staje się odwrócenie uwagi mediów i opinii publicznej od tego "wydarzenia", Brean wynajmuje hollywoodzkiego producenta Stanleya Motssa (Dustin Hoffman). Wspólne przedsięwzięcie tych manipulatorów to wywołanie wojny z… Albanią (dlaczego Albania?, a dlaczego nie - odpowie w filmie Brean). W skład ekipy Motssa wchodzą najlepsi z najlepszych w branży hollywoodzkiej. Połączą oni siły z zespołem z otoczenia Prezydenta i stworzą niesamowitą fikcyjną "wojnę". Niestety nie wszyscy będą chcieli uwierzyć w wojnę z odległą Albanią. Najbardziej podejrzliwy będzie senator Neal i pewien agent CIA, którzy dążyć będą do wykrycia prawdy.
Alvin Straight jest postacią prawdziwą. Żył w stanie Iowa
i w 1994 roku, jako 73-latek, na ogrodowym traktorze przejechał 150 mil z Laurens do Mt. Zion, żeby przed śmiercią pojednać się z bratem. Pisały o tym gazety. Straight stał się na moment amerykańskim bohaterem. Grający Straighta stary aktor Richard Farnsworth, aktor, który zaczynał jeszcze
u Joh-na Forda, znany z niezliczonych westernów i filmów kostiumowych, właściwie jest tutaj sobą.
Życzymy miłego oglądania i chwil refleksji!
© Copyright Paulistki 2006-2011 |